Oprichter Can Celebi kijkt met een goed gevoel terug op de avond. ''Ik ben blij dat de documentaire Kara Koyun (Het Zwarte Schaap), waar we zo hard aan hebben gewerkt, een grote indruk op het publiek heeft gemaakt''.De documentaire en het daarop volgende debat maakten veel los bij het publiek. Twee jaar geleden werd de Turkse homo-aktivist Ahmet Yildiz vermoord, vlak nadat hij zijn familie had verteld dat hij homo was. Deze moord confronteerde Turkije en de Turkse gemeenschap in o.a. Nederland voor het eerst met een zichtbare eermoord met anti-homomotieven. De vertoonde documentaire Kara Koyun (Het Zwarte Schaap) gaat over Turkse jongens die worstelen met hun homoseksualiteit (vanwege de gevolgen die het voor hun heeft) en de vraag waarom dit vaak leidt tot problemen met de familie.

De impact van de documentaire was zodanig, dat de aanwezigen na afloop, tijdens de vragenronde een paar minuten sprakeloos bleven. Totdat een geëmotioneerde vrouw van Turkse komaf opstond en haar complimenten uitte. Ze bedankte de vrijwilligers van Homoloket ook voor al de hulp die zij had gekregen tijdens een moeilijke periode nadat een familielid homoseksueel bleek te zijn.
De situatie van Turkse homoseksuelen wekte bij iederen zorg. ''Ik wist wel dat er problemen waren, maar dat het er zo erg aan toe kon gaan kon ik me niet voorstellen'',  zei een bezoeker. Over een plan van aanpak was tijdens het paneldebat verschil mening, maar iedereen was het ermee eens dat de Turkse staat en gezaghebbenden binnen de gemeenschap hun verantwoordelijkheid moeten nemen. De dialoog met de families aangaan, waar het Homoloket mee bezig is, werd evenals als belangrijk ervaren.

Ook waren er positievere en inspirerender geluiden. Gülden Ilmaz, nieuwslezeres van AT5, gaf een mooi voorbeeld waarbij homoseksuelen en vrouwen met hoofddoek in Turkije zij aan zij protesteerden voor meer vrijheid op universiteiten. 'Zo, kan het ook.' Ersin, Ilbay een jonge vrijwilliger van Homoloket, vulde Ilmaz aan. ''Mijn moeder heb ik gevraagd wat zij zou vinden als haar autochtone buren, die altijd heel vriendelijk zijn, haar niet zouden accepteren vanwege haar hoofddoek. Ze antwoorde dat ze dat heel erg zou vinden. Toen zei ik, dat ik hetzelfde gevoel heb als ik om mijn homoseksualiteit niet wordt geaccepteerd. We zijn alletwee een minderheid, en alletwee horen we geaccepteerd te worden. Langzamerhand begon ze mij te accepteren.''

Na afloop liep men in grote saamhorigheid naar het Homomonument. Bloemen, kaarsen en een potret van Ahmet Yildiz ''sierden'' het puntje van de driehoek aan het water. ''Ahmet Yildiz is my family''.

Homoloket biedt digitale hulp voor homoseksuele en biseksuele mannen en vrouwen en transgenders van Turks komaf en hun familie, vrienden en kennissen:

 http://homoloket.web-log.nl/