| methodes |
 |
 |
 |
| dinsdag, 19 september 2006 02:47 |
|
Het COC biedt vier soorten voorlichtingen aan: de gewone voorlichting, de Leidse methode, unplugged en een programma in samenwerking met de Roze Filmdagen. Daarnaast gebruiken wij verschillende spelvormen, waarvan u hier een aantal zult vinden. Gewone voorlichting De gewone gastles duurt een lesuur of beter nog, twee lesuren. De leerlingen hebben zich voorbereid op de komst van COC-vrijwilligers. Iedereen zit in de kring, de voorlichters tussen de leerlingen in. De hoofdregel is dat iedereen alles mag alles zeggen, de sfeer is dus open. Wij geven er dan ook voorkeur aan om de leraar te verzoeken niet bij de voorlichting aanwezig te zijn. Aan het begin van de les houden wij een associatieronde om te bepalen wat de leerlingen over seksuele diversiteit denken en weten. Daarna verloopt de voorlichting vrij los. Aan de hand van het niveau, de reacties uit de klas en de wensen van de docent passen wij de adequate spelvormen toe. Een vast onderdeel is het eigen verhaal van de voorlichters. Wij weten uit ervaring dat de ontdekking van je eigen homoseksualiteit en de reacties van de omgeving dé onderwerpen zijn waar de klas op zit te wachten en hét moment waarop het in de klas muisstil is. Leidse methode De collega's van het COC uit Leiden hebben een speciale lesmethode ontwikkeld voor scholen met een groot aantal leerlingen van niet-Nederlandse afkomst. Deze les duurt een blokuur en de leerlingen mogen van tevoren niet weten dat de gastdocenten homoseksueel zijn. De eerste helft van de les gaat namelijk over respect, vooroordelen, discriminatie en verantwoordelijkheid. De conclusie is dat je respect alleen verdient door het te geven en dat iedereen vooroordelen heeft, maar dat de vraag is wat je ermee doet. Verder bespreken we hoe je je tegen discriminatie kunt wapenen en hoe je zelf met discriminatie van anderen omgaat. In de tweede helft van de les komt het hoge woord eruit. Bij het invullen van de zogenaamde identiteitspiramide, blijkt dat de voorlichters zelf homo's zijn. Dit is het moment waarop leerlingen zich niet hebben voorbereid en die in de meeste gevallen veel losmaakt. Maar met de eerste les over respect en discriminatie vers in het geheugen, kunnen de gastdocenten homofobe gevoelens goed pareren. uiteindelijk is het doel te laten zien dat mensen die anders zijn ook respect verdienen. Unplugged Deze methode is alleen bedoeld voor studenten van de lerarenopleiding op HBO-niveau. De benodigde tijd is twee klokuren. Ook hier zitten studenten en voorlichters in een kring, of de docent erbij is, doet er niet toe. Het grote verschil met een voorlichting op de middelbare school, is dat deze les een "tweedegraads" voorlichting is. Wij verzorgen een gastles voor mensen die over een aantal jaren zelf voor de klas komen te staan en vroeg of laat tegen een homoseksuele leerling of collega aanlopen. Zo bespreken wij met de studenten een top-10 vooroordelen die wij als voorlichters op scholen tegenkomen. Naast de gebruikelijke associatieronde en coming-out-verhalen, spreken wij veel over de behoeftes van de studenten en spelen wij rollenspellen. In het coming-outspel laten wij middels persoonlijke vragen de studenten voelen wat een coming is. Roze Filmdagen Tijdens de tiende editie van het homofilmfestival bood de Stichting Roze Filmdagen in samenwerking met het COC Amsterdam voor het eerst een uniek jongerenprogramma aan. Aan de hand van drie films kreeg de Amsterdamse schooljeugd verschillende homogerelateerde thema's aangereikt. De films gaan allemaal over jongeren en spelen in op herkenbare situaties op school en thuis. Zo verkleint zich de afstand van de leerlingen in de filmzaal tot de gebeurtenissen op het witte doek. Het was dan ook opvallend hoeveel reacties tijdens de films te horen waren vanuit de leerlingen. Niet alleen de zoenscènes maakten indruk, maar ook de humor en de ernst van sommige situaties, om van de acteurs maar te zwijgen. Voor en na de filmvoorstelling, die een uur duurde, leidden vrijwilligers van het COC Amsterdam een aangepaste voorlichting. Daarin zetten leerlingen in kleine groepjes een eigen filmscenario in elkaar en discussieerden zij onder meer over coming out, homo zijn op school en religie. In de Noorse film "Stille Landskap" loopt een Irakese jongen van huis weg nadat zijn vader achter zijn verhouding met een Noorse jongen was gekomen. De Nederlandse film "You II" gaat over Sandra, wier moeder krampachtig probeert haar dochter aan de man te krijgen. Sandra daarentegen doet juist moeite om haar moeder duidelijk te maken dat zij lesbisch is. In "Ryan's Life", een humoristische film uit de Verenigde Staten, doet de zestienjarige Ryan bijna "volgens het boekje" onderzoek naar zijn eigen geaardheid. De meningen van leerlingen en leraren waren na afloop overwegend positief. Voor docenten was dit programma een goede mogelijkheid om een maatschappelijk thema aan een cultureel uitje te verbinden. "We hebben niet de illusie dat ze binnen een middag opeens van menig veranderen, maar wij vinden het wel heel belangrijk dat ze hierheen gaan en erover praten", aldus een docente van een school in Amsterdam-West. In 2006 deden vier scholen met in totaal zeven klassen aan het programma mee. De Stichting Roze Filmdagen en het COC Amsterdam zijn van plan om ook in de komende jaren dit succesvolle filmprogramma aan scholen aan te bieden. Spelvormen - Het fotospel "In the picture" is ontwikkeld in opdracht van SAMAH te Amsterdam. Op A4-formaat foto's staan echte homostellen in echte dagelijkse situaties: in het museum , op de pont, op de markt, ontbijtend, zoenend, de kinderen verschonend. Prima methode om discussies op gang te brengen en om te laten zien dat homo's meer doen dan alleen seks hebben. SAMAH staat voor Stichting Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers en Humanisme en is gevestigd in Amsterdam. Website: www.samah.nl - Het associatiespel is de opening van vrijwel elke gewone voorlichting. Nadat de voorlichters zich hebben voorgesteld, maken zij een rondje door de klas. Elke leerling stelt zich voor en noemt de eerste associatie aan homoseksualiteit óf stelt een vraag, die wij later beantwoorden. - Mocht het hormonenniveau ver boven NAP liggen en de situatie daardoor onwerkbaar worden, dan passen de gastdocenten het seksspel toe. Het klinkt spannender dan het in werkelijkheid is. Allereerst mogen leerlingen door elkaar roepen wat je in je eentje of met meer personen in bed kunt ondernemen. Daarna maken wij een schema om te kijken wat 2 vrouwen, 2 mannen, een heterostel of één persoon kan doen. Dan volgen de conclusies: zo vies zijn homo's niet, want hetero's kunnen het állemaal ook. Bovendien gaat het niet om wát je doet, maar of je het wílt. Belangrijk is ook dat na dit spel de klas heel wat rustiger is geworden. - Het eigen verhaal is een standaard onderdeel van elk type voorlichting. Hierin vertellen de gastdocenten hun persoonlijke geschiedenis. Hoe hebben zij hun homoseksuele gevoelens ontdekt? Hoe zijn zij ervoor uitgekomen? Wat waren de reacties? Hoe leven zij nu? De verhalen zijn rijk aan leuke anekdotes en daardoor leuk om naar te luisteren. Bovendien is dit het moment waarop de sociale afstand van leerling tot het onderwerp van de les het kleinst is. |
| Laatst aangepast op vrijdag, 12 januari 2007 12:06 |
